Gumpie is met vakantie, dus dit keer geen inleiding van deze blog, maar over 2 weken is hij weer paraat. Geniet van het Zwammenbos.
Het Judasoor
De luistervink van het bos
Tussen het mos en de bast van oude vlierstruiken groeit hij: het Judasoor (Auricularia auricula-judae).
Een zwam die eruit ziet alsof iemand zijn oor aan de boom heeft gelijmd en dat is precies wat hij doet: luisteren.
Waar andere paddenstoelen vooral bezig zijn met groeien of sporen verspreiden, is het
Judasoor de nieuwsgierige journalist van het bos. Met zijn zachte, fluwelige oorschelpen vangt hij het gefluister van bladeren, het kraken van takken en zelfs het zuchten van de mossen.
De oorwurm
Op de Keltische velden, tussen stenen cirkels en oude grafheuvels, leeft een worm die anders is dan
alle andere. Hij draagt twee kleine oren, waarmee hij hoort wat anderen niet durven fluisteren.
De komst van de Sluierdame
Volgens de officiële wetenschappers van het Zwammenbos (een comité bestaande uit een uil met leesbril, drie morieljes en één hyperactieve mier) is de Dictyophora duplicata
hier niet spontaan verschenen.
Waarom draagt ze die sluier?
De boskabouters hebben drie theorieën:
1. De Verlegenheidshypothese De Sluierdame is een tikje preuts en wil niet dat iedereen haar poriën ziet.
2. De Gala-theorie De sluier is eigenlijk een baljurk. De soort draagt die alleen wanneer
ze ergens nieuw arriveert – een soort openingsceremonie. (De uil gaf deze theorie een hoge score vanwege “stijlpunten”.)
3. De Lok- en Verbaashypothese De sluier is bedoeld om insecten te lokken, maar in het Zwammenbos werkt hij vooral op bosfiguren die roepen: ‘WAUW! ‘Wat ben jij chic!’.
En nu…
Sinds haar landing is de Sluierdame een graag geziene gast: Ze oefent elke ochtend haar sluierdraaibeweging in een zonnestraal.
Tot volgende keer met het verhaal van Orecchivivo Bellafronte.
Will you read my blog in your own language??? Select right up your country
Geen opmerkingen