De Kracht van de Cirkel - The Power of the Circle

Deze week gaan we verder met het verhaal over het Zwammenbos. De kracht van de Cirkel, door Gromri

Magie en Bescherming 

De paddenstoelen mogen nooit worden aangeraakt of geplukt. Wie dit wel doet, wordt getroffen door de ‘Verdwaalde Vloek’: ze zullen drie dagen en nachten doelloos in het bos dwalen, de weg kwijtraken op de meest bekende paden, totdat ze berouw tonen aan de natuur.

Wensen en Wijsheid

Voor reizigers met een puur hart die respect tonen voor het woud, fungeert de cirkel als een bron van wijsheid. Als je in het midden van de cirkel knielt en nederig een vraag stelt aan het woud, zal de wind het antwoord in het ruisen van de bladeren fluisteren.

"Gumpie, hier word ik blij van, lekker een ouderwets onderwerp over paddestoelen. Bij dit verhaal heb ik een heerlijke bosgeest getekend. De hekst is gemaakt via ChatGPT.

Hieronder de gehele pagina met het verhaal 

Korte samenvatting van deze pagina.

Zijn hoed hing scheef van een nachtje slapen tegen een boomstronk, en zijn snor rook nog een beetje naar paddenstoelenstoof. Gromri is opzichter van het laagblijvende groen in het oostelijk deel van het Molderbos. 

Een keurige titel, al betekent het vooral dat hij het mos borstelt, paddenstoelen rechtzet en slakken toespreekt over hun gedrag. Maar die ochtend zag hij iets ongewoons: midden op een open plek lag iets schitteren… een glanzende eikel. Niet zomaar één, maar eentje die licht gaf van binnenuit, alsof er een zonnestraaltje in zat gevangen. ‘Dat moet een erfstuk van de elfen zijn,’ mompelde Bolderik, die niet bekend stond om zijn geduld. Hij stapte naar voren, stak zijn stok uit en floep!

Ineens stond hij tussen een kring van paddestoelen. ‘Ai, dat wordt heksenkwaad,’ zuchtte hij. Uit de lucht klonk zacht gefluister, een vrouwenstem: “Wie onze glans begeert, zal dansen tot de maan zich keert.”

"Gumpie, leuk verzonnen, maar hoe kom je uit die cirkel?' 'Oh, dan moet je onderstaande tekst zingen... als je daarin staat!'

Daar danst de maan op ‘t mos,

Langzaam rond en zachtjes los,

Glinster-eikel, glans en pracht,

’t Is een lokstem in de nacht.

Kringetje rond, kringetje klein,

Houd je voeten bij je, blijf jezelf zijn.

Zing zacht, wees lief, maak je hart niet groot,

Dan laat de kring je, heel gewoon, weer los.

Over 2 weken het....... VIOLETTE VORTEX spel, blijf het volgen

 

De waterpijp met Parelstuifzwammen - The water pipe with pearl puffballs

 

’Gumpie, wat doe je nu, zuigen aan een waterpijp? Je gezondheid gaat er aan, wees toch verstandig!’ Gumpie lacht; ‘Geen tabak, maar net als het bosfiguurtje… stuifmeel van de ‘Parelstuifzwammen’. Je gaat er heerlijk van dromen en het is niet verslavend. Dit moet je natuurlijk niet elke dag doen!’

Hieronder een korte versie van het verhaal, links de het bosgeestje Puffel Snoef.

Puffel Snoef de Droomsnuffer

Wanneer de eerste parelstuifzwammen hun bolle buikjes laten zien tussen de bladeren,dan verschijnt Puffel Snoef de Droomsnuffer, een wonderlijk figuurtje met een neus zo lang dat hij er zijn eigen kin mee kan kietelen.
Niet om te eten, niet om te verzamelen, nee, hij is verzot op de rook! Puffel is dol op de parelstuifzwam. Zijn ogen hangen halfdicht, alsof hij al jaren bijna in slaap is, en zijn voeten steken altijd gek uit, alsof ze niet precies weten welke kant de rest van hem op wil. Elke herfstochtend kruipt hij uit zijn holletje van mos en paddestoelenschors, zoekt een mooi groepje stuifzwammen uit en gaat er midden tussenin liggen, met zijn kin op zijn handen en zijn neus vlak bij de grootste bol. Soms danst hij met elfen, soms babbelt hij met pratende bladeren en één keer droomde hij zelfs dat hij zélf een stuifzwam was. Dan pakt hij een dun takje, tikt héél voorzichtig op de zwam, poef! en een zacht wolkje lichtbruine sporen stijgt op als rook uit een geheimzinnige opening. Puffel snuift diep in en mompelt tevreden: ‘Aaah… herfstlucht met een vleugje bosgeheim’.

Rechts de illustratie van de Geur van de Woestijnparel

In de zanderige oases van Arabië, leeft een klein, stoffig wezentje: de Stuifgnomi, in de oude verhalen ook wel Abu Ghobar, ‘Vader van het Stof’ genoemd.
Hij is geen gewone kabouter. Zijn tulband is van opgedroogd mos, zijn sandalen van dadelpit, en hij praat in zinnen die altijd eindigen met “ach, wat een poef!” 

Zijn taak? De Parelstuifzwammen (Astraeus hygrometricus, of in zijn taal Durrat al-Rih, de Parel van de Wind) verzorgen. Eeuwenlang werd hij gebruikt als; waterpijp, dat is verleden tijd. Wanneer de luchtvochtigheid stijgt, openen de zwammen hun ster-vormige armen en ademen zachtjes stuifgoud uit. Dat poeder vangt de wind en draagt verhalen mee van oase tot oase.

En als je dan ergens een wolkje stuif ziet opwaaien zonder reden, dan weet je:

Abu Ghobar heeft weer een bericht van de Parelzwammen verzonden.

Selecteer in language your country and you can read it

Tot over 2 weken met.. 'de Heksenkring'

Het bos heeft ‘wifi’ niet nodig. - The forest doesn’t need ‘wifi’ either.

Gumpie; ’Een verrassende kop tekst om te beginnen’. ‘Paddestoelen bieden een scala van fantasie voor je. Links de de Morieltjes met hun gaten en als laatste de inktviszwam. Deze bestaat ‘echt’, alleen niet zoals ik hem betekent heb. Nogmaals, paddestoelen en zwammen zijn voor mij een creatieve bron. Volgende blog, over 2 weken een hele bijzondere paddestoel’.Hieronder de 2 pagina’s van mijn verhaal met een korte omschrijving.

De morieltjes, die mysterieuze honingraatachtige paddestoelen, zijn hun opslagplaatsen. Hun openingen, de bekers, werken als kleine ontvangers. Daarin fluistert Molderik zachtjes alle gegevens die hij heeft verzameld:

Een eik verdwenen bij de beek,

neuwe waterbron achter de struisvarens,

of een meisje vertelde vandaag over

haar knuffelbeer die kon vliegen’.

Alles wordt zorgvuldig ingefluisterd, zodat geen enkel verhaal, groot of klein, verloren gaat. Onder de grond loopt een gigantisch netwerk van schimmeldraden, het BosNet.

En zo blijft het bos altijd bij de tijd, zelfs zonder wifi.

De inktviszwam, wandelende paddenstoel van het strand.

Op een vroege herfstochtend, als de dauw nog aan de helmgrasjes kleeft, begint iets vreemds te bewegen in het zand. Niet een krab, geen slak, zelfs geen verdwaalde scheermes.

Nee, het is de Inktviszwam (Clathrus archeri), een paddenstoel die zijn theatrale entree niet zomaar aan zich voorbij laat gaan. Met vier tot zes rood-roze armen komt hij uit de grond.

Zodra hij boven het zand verschijnt, rekt hij zich uit, knippert even met zijn sporen (voor zover mogelijk), en zegt met een zucht: ‘Ha, eindelijk weer zuurstof!” Dan begint het spektakel: ‘Hij kruipt richting zee’.

Tap gratis zwarte inkt uit het bos - Tap free black ink from the forest

 

Gumpie, wat ben je aan het tekenen? ‘Een inktzwam, deze zwam was voor mij de inspiratie om iets te schrijven in het 2Times verhaal. Hieronder een afbeelding van pagina 15 en 16. Met als hoofdpersoon de BOEMAN. Die laat je als wandelaar soms vreselijk schrikken.

Zodra de kabouters naar bed zijn, kruipt er iets uit de schaduwen… De Boeman. 

Een grauw, slungelig wezentje met ogen als as en een stem als krakende takken. Hij is van nature grijs, maar dat vindt hij zó kleurloos dat hij elk jaar een inktdouche neemt. 

Onder de druppelende zwam schut hij zijn vacht heen en weer, en roept: ‘Kom maar, zwart geluk!’ De druppels tikken op zijn lijf, tot hij glanst als een levende schaduw. Daarna stapt hij uit de inktplas, schudt zich af als een natte hond en kijkt tevreden in het donker: ‘Ja, nu ben ik écht indrukwekkend eng’. 

Wanneer de avond valt en de mist tussen de bomen sluipt, trekt hij eropuit. Zijn missie: niets kwaads, alleen een goed schrikmoment. 

Hij springt achter een boom, wacht tot er een wandelaar nadert en brult met volle borst: 

“BOE!” 

Over 2 weken gaan we verder met het verhaal... De datapaddenstoel

Een krab met een metalen schaar - A crab with metal claws

"Een krab met een metalen schaar" Wat een vreemde koptekst! Gumpie je hebt helemaal gelijk.

‘Ik zal je het uitleggen. Om te beginnen met een CLOWNVIS. Dat inspireerde me om een illustratie en een stukje fantasie verhaal van te maken. Zie een stukje uit mijn verhaal.

Dan de Zaagvis

Elke ochtend wanneer de zonnestralen door het water vallen, verzamelt zich een groep nieuwsgierige vissen, van garnalen tot zelfs een verveelde zeeslak. Dan begint de act. 

Karel zwemt sierlijk naar voren, doet alsof hij struikelt over een zeewierdraad (wat altijd veel gelach oplevert) en haalt dan zijn specialiteit uit: luchtbellen met verrassingen. 

Hij blaast gigantische bellen, en in elke bel verschijnt een gekleurde bal die vrolijk ronddanst. Sommige bellen knappen en laten een regen van mini-bubbels los, andere stuiteren weg als een soort onderwaterballonnen. 

De Crab

Hier bij deze vis heb ik er een 'compagnon' bij verzonnen, een crab. Maar wel een met een speciale 'tang'. zie hieronder een stukje uit mijn verhaal.

Bij operatie’s waar meer hulp nodig is, komt Knipex de krab te hulp. Met zijn metalen schaar, half roze, half staal, kan hij zelfs het dikste 

wrakhout openknijpen alsof het een blikje sardientjes is. Wanneer ergens diep op de zeebodem een vis vastzit in een roestig scheepswrak, wordt er zacht gebrom gehoord. Niet van motoren, maar van Knipex’ mijnwerkerslampje dat aangaat. 

Klik! ‘Even kijken waar het probleem zit’, zegt hij met een serieuze knipoog. De zaagvis komt 

ernaast zwemmen, zaagt wat touwen los, en 

Knipex wrikt en knijpt tot het hele wrak open is. De gevangen vis spartelt vrij.

Tot over 2 weken