De waterpijp met Parelstuifzwammen - The water pipe with pearl puffballs

 

’Gumpie, wat doe je nu, zuigen aan een waterpijp? Je gezondheid gaat er aan, wees toch verstandig!’ Gumpie lacht; ‘Geen tabak, maar net als het bosfiguurtje… stuifmeel van de ‘Parelstuifzwammen’. Je gaat er heerlijk van dromen en het is niet verslavend. Dit moet je natuurlijk niet elke dag doen!’

Hieronder een korte versie van het verhaal, links de het bosgeestje Puffel Snoef.

Puffel Snoef de Droomsnuffer

Wanneer de eerste parelstuifzwammen hun bolle buikjes laten zien tussen de bladeren,dan verschijnt Puffel Snoef de Droomsnuffer, een wonderlijk figuurtje met een neus zo lang dat hij er zijn eigen kin mee kan kietelen.
Niet om te eten, niet om te verzamelen, nee, hij is verzot op de rook! Puffel is dol op de parelstuifzwam. Zijn ogen hangen halfdicht, alsof hij al jaren bijna in slaap is, en zijn voeten steken altijd gek uit, alsof ze niet precies weten welke kant de rest van hem op wil. Elke herfstochtend kruipt hij uit zijn holletje van mos en paddestoelenschors, zoekt een mooi groepje stuifzwammen uit en gaat er midden tussenin liggen, met zijn kin op zijn handen en zijn neus vlak bij de grootste bol. Soms danst hij met elfen, soms babbelt hij met pratende bladeren en één keer droomde hij zelfs dat hij zélf een stuifzwam was. Dan pakt hij een dun takje, tikt héél voorzichtig op de zwam, poef! en een zacht wolkje lichtbruine sporen stijgt op als rook uit een geheimzinnige opening. Puffel snuift diep in en mompelt tevreden: ‘Aaah… herfstlucht met een vleugje bosgeheim’.

Rechts de illustratie van de Geur van de Woestijnparel

In de zanderige oases van Arabië, leeft een klein, stoffig wezentje: de Stuifgnomi, in de oude verhalen ook wel Abu Ghobar, ‘Vader van het Stof’ genoemd.
Hij is geen gewone kabouter. Zijn tulband is van opgedroogd mos, zijn sandalen van dadelpit, en hij praat in zinnen die altijd eindigen met “ach, wat een poef!” 

Zijn taak? De Parelstuifzwammen (Astraeus hygrometricus, of in zijn taal Durrat al-Rih, de Parel van de Wind) verzorgen. Eeuwenlang werd hij gebruikt als; waterpijp, dat is verleden tijd. Wanneer de luchtvochtigheid stijgt, openen de zwammen hun ster-vormige armen en ademen zachtjes stuifgoud uit. Dat poeder vangt de wind en draagt verhalen mee van oase tot oase.

En als je dan ergens een wolkje stuif ziet opwaaien zonder reden, dan weet je:

Abu Ghobar heeft weer een bericht van de Parelzwammen verzonden.

Selecteer in language your country and you can read it

Tot over 2 weken met.. 'de Heksenkring'

Het bos heeft ‘wifi’ niet nodig. - The forest doesn’t need ‘wifi’ either.

Gumpie; ’Een verrassende kop tekst om te beginnen’. ‘Paddestoelen bieden een scala van fantasie voor je. Links de de Morieltjes met hun gaten en als laatste de inktviszwam. Deze bestaat ‘echt’, alleen niet zoals ik hem betekent heb. Nogmaals, paddestoelen en zwammen zijn voor mij een creatieve bron. Volgende blog, over 2 weken een hele bijzondere paddestoel’.Hieronder de 2 pagina’s van mijn verhaal met een korte omschrijving.

De morieltjes, die mysterieuze honingraatachtige paddestoelen, zijn hun opslagplaatsen. Hun openingen, de bekers, werken als kleine ontvangers. Daarin fluistert Molderik zachtjes alle gegevens die hij heeft verzameld:

Een eik verdwenen bij de beek,

neuwe waterbron achter de struisvarens,

of een meisje vertelde vandaag over

haar knuffelbeer die kon vliegen’.

Alles wordt zorgvuldig ingefluisterd, zodat geen enkel verhaal, groot of klein, verloren gaat. Onder de grond loopt een gigantisch netwerk van schimmeldraden, het BosNet.

En zo blijft het bos altijd bij de tijd, zelfs zonder wifi.

De inktviszwam, wandelende paddenstoel van het strand.

Op een vroege herfstochtend, als de dauw nog aan de helmgrasjes kleeft, begint iets vreemds te bewegen in het zand. Niet een krab, geen slak, zelfs geen verdwaalde scheermes.

Nee, het is de Inktviszwam (Clathrus archeri), een paddenstoel die zijn theatrale entree niet zomaar aan zich voorbij laat gaan. Met vier tot zes rood-roze armen komt hij uit de grond.

Zodra hij boven het zand verschijnt, rekt hij zich uit, knippert even met zijn sporen (voor zover mogelijk), en zegt met een zucht: ‘Ha, eindelijk weer zuurstof!” Dan begint het spektakel: ‘Hij kruipt richting zee’.

Tap gratis zwarte inkt uit het bos - Tap free black ink from the forest

 

Gumpie, wat ben je aan het tekenen? ‘Een inktzwam, deze zwam was voor mij de inspiratie om iets te schrijven in het 2Times verhaal. Hieronder een afbeelding van pagina 15 en 16. Met als hoofdpersoon de BOEMAN. Die laat je als wandelaar soms vreselijk schrikken.

Zodra de kabouters naar bed zijn, kruipt er iets uit de schaduwen… De Boeman. 

Een grauw, slungelig wezentje met ogen als as en een stem als krakende takken. Hij is van nature grijs, maar dat vindt hij zó kleurloos dat hij elk jaar een inktdouche neemt. 

Onder de druppelende zwam schut hij zijn vacht heen en weer, en roept: ‘Kom maar, zwart geluk!’ De druppels tikken op zijn lijf, tot hij glanst als een levende schaduw. Daarna stapt hij uit de inktplas, schudt zich af als een natte hond en kijkt tevreden in het donker: ‘Ja, nu ben ik écht indrukwekkend eng’. 

Wanneer de avond valt en de mist tussen de bomen sluipt, trekt hij eropuit. Zijn missie: niets kwaads, alleen een goed schrikmoment. 

Hij springt achter een boom, wacht tot er een wandelaar nadert en brult met volle borst: 

“BOE!” 

Over 2 weken gaan we verder met het verhaal... De datapaddenstoel

Een krab met een metalen schaar - A crab with metal claws

"Een krab met een metalen schaar" Wat een vreemde koptekst! Gumpie je hebt helemaal gelijk.

‘Ik zal je het uitleggen. Om te beginnen met een CLOWNVIS. Dat inspireerde me om een illustratie en een stukje fantasie verhaal van te maken. Zie een stukje uit mijn verhaal.

Dan de Zaagvis

Elke ochtend wanneer de zonnestralen door het water vallen, verzamelt zich een groep nieuwsgierige vissen, van garnalen tot zelfs een verveelde zeeslak. Dan begint de act. 

Karel zwemt sierlijk naar voren, doet alsof hij struikelt over een zeewierdraad (wat altijd veel gelach oplevert) en haalt dan zijn specialiteit uit: luchtbellen met verrassingen. 

Hij blaast gigantische bellen, en in elke bel verschijnt een gekleurde bal die vrolijk ronddanst. Sommige bellen knappen en laten een regen van mini-bubbels los, andere stuiteren weg als een soort onderwaterballonnen. 

De Crab

Hier bij deze vis heb ik er een 'compagnon' bij verzonnen, een crab. Maar wel een met een speciale 'tang'. zie hieronder een stukje uit mijn verhaal.

Bij operatie’s waar meer hulp nodig is, komt Knipex de krab te hulp. Met zijn metalen schaar, half roze, half staal, kan hij zelfs het dikste 

wrakhout openknijpen alsof het een blikje sardientjes is. Wanneer ergens diep op de zeebodem een vis vastzit in een roestig scheepswrak, wordt er zacht gebrom gehoord. Niet van motoren, maar van Knipex’ mijnwerkerslampje dat aangaat. 

Klik! ‘Even kijken waar het probleem zit’, zegt hij met een serieuze knipoog. De zaagvis komt 

ernaast zwemmen, zaagt wat touwen los, en 

Knipex wrikt en knijpt tot het hele wrak open is. De gevangen vis spartelt vrij.

Tot over 2 weken

Tuinslangen kunnen zeer verleidelijk zijn! - Garden hoses can be very tempting!

Namens Gumpie en mij wensen we iedereen een gezond, vredig en vooral een creatief 2026. Ook dit jaar gaat Gumpie verder met het 2Times verhaal. Dit keer het woord 'Slang".

Hier onder een verkorte versie

Tuinslang

Ze was jong, speels en altijd nat in de juiste zin van het woord. Soms spoot ze ondeugend kleine straaltjes water door de kieren van het hek, precies op zijn

slangenschubben. En als ze hem écht plaagde, volgde een volle straal,  zodat Gustaaf nat en bibberend achterbleef, maar met een grijns van oor tot oor.

Brandweerslang

Als jonge slang werd hij heel vaak gepest door vooral jonge slangen. Hij had bij zijn geboorte een bobbel op zijn kop. Met een rode kleur, alsof hij zich had gestoten aan een boom. Daar heeft hij onder geleden. Tot het moment dat hij een kinder brandweerhelm vond. Gelijk opgezet en hij voelde zich trots en zelf verzekerd. Toen hij bij een brandweerkazerne kwam werd hij bewonderd en als mascottegebruikt, hij mocht zelfs mee als er brand was. Bij brand mocht hij mee op cabine van de auto. 

Toen gebeurde er iets bijzonders, hij rook met zijn tong de brand en siste met zijn tong. Als snel kregen ze in de gaten dat voor ze een brandmelding kregen hij die aanvoelde en siste. 

Nu hoort hij bij het corps en heeft hij een belangrijke functie.

Tot over 2 weken om 08.00 uur